Futsal Holwerd 1 behoudt ongeslagen status in thuiswedstrijden

Het weer houdt de laatste tijd niet over en ik ben blij dat ik alleen maar in zaal speel. Als zelfs het trainen van mijn zoontje afgelast wordt omdat het te nat is ben ik blij dat ik toch kan spelen ongeacht de weersomstandigheden. Op woensdagavond stond de laatste thuiswedstrijd van ons debuutseizoen in de tweede klasse op het programma. Potetos 2 was de tegenstander. In de allereerste wedstrijd van het seizoen gingen we uit in Groningen tegen deze tegenstander met 6-2 de boot in. Toen concludeerde ik al dat het wat scherper moest ten opzichte van vorig seizoen. Minder weggeven en zelf scherper voor de goal zijn was nodig om ons te handhaven in deze klasse. Wel nu, dat hebben we in de loop van dit seizoen wel bijgeleerd. We hebben nog een aantal keren verloren maar meer nog zijn een aantal overwinningen mij bijgebleven. Als ploeg misstaan we niet een treedje hoger. Wij staan na twaalf wedstrijden keurig derde. Potetos 2 is het wat minder vergaan. Na ook twaalf wedstrijden staan zij zevende wat theoretisch aardig klinkt maar in de praktijk één-na-laatste is. Met maar acht ploegen in de competitie bestaat de competitie uit slechts veertien wedstrijden. Handhaven was ons doel en daar zijn we met vlag en wimpel in geslaagd. Qua selectie misten we deze avond niet de misten: Leo moest werken, en aanvoerder Ulbe was in de wolken omdat Annie met een wereldprestatie nageslacht bezorgd had in huize Holwerda. Supersub Melvin regelde snel oppas en hij kon de selectie aanvullen die verder nog bestond uit: Sjoerd, Jan Johannes, Rick, Kars, Jeroen, Marco en ik. Toen ik bij het MFA kwam bleek een ontzettend toffe peer ook al gesignaleerd te zijn. Stef Verhagen, onlangs winnaar van de landelijke Publieksprijs voor vrijwilligers, was te gast in ons MFA als rapporteur van scheidsrechter Huisjes. Stef was blij ons weer te zien om ons in levende lijve te kunnen bedanken voor onze stemmen. Hij wou zelfs na de wedstrijd nog met ons op de foto. Dit zegt natuurlijk ook wat over ons. Eerst moest er ook nog even gespeeld worden. Het omkleden in de kleedkamer werd muzikaal omlijst door zanger Kafke, ik had nog nooit van hem gehoord maar het beviel me wel. Tijdens de warming-up vroeg ik scheidsrechter Huisjes waarom er een rapporteur voor hem kwam kijken. Hij gaf aan dat hij al langer op het veld floot, maar pas sinds kort actief was in de zaal. Dit was zijn vierde wedstrijd en ook in de vorige drie wedstrijden had er een rapporteur voor hem op de tribune gezeten. Als je het mij vraagt ietwat overdreven zo vaak een rapporteur erbij. Scheidsrechter Huisjes fluit op het veld jeugd en dames op landelijk niveau. In de tweede klasse in de zaal zou hij zich ook wel redden vermoedde ik. Rond kwart over acht floot hij voor onze laatste thuiswedstrijd van het seizoen 2018-2019.

De Groningers van Potetos 2 hadden net als wij ook drie wissels op de bank en begonnen voortvarend aanvallend en gunden ons weinig rust aan de bal. Er waren wat kleine kansjes voor beide ploegen in de beginfase maar niet geheel onverdiend was het Potetos 2 die brutaal de leiding pakte. Na zo’n minuut of drie kon ik vissen naar de 0-1 toen ik van dichtbij verschalkt werd. Langzaam groeide het besef dat het niet vanzelf ging deze avond, er moest wel wat gebeuren. Na zo’n acht minuten was het Melvin die van achteruit Sjoerd in de aanval vond met een prima lange bal. Sjoerd controleerde de bal en rondde prima af, 1-1. Hierna lieten wij het wat na om het initiatief te pakken in de wedstrijd. Door het hoge druk zetten van Potetos 2 aan de ene kant, en het te lage tempo en onnauwkeurige spel van onze kant kregen we het nog lastig in de eerste helft. Na een goede voorzet van links scoorde een vrijstaande aanvaller bij de tweede paal de 1-2. Jan Johannes zag een goede mogelijkheid hierna langs de verkeerde kant van de paal verdwijnen. In tegenstelling tot op het veld heeft hij de laatste weken in de zaal moeite om het net te vinden. Slordig balverlies rond de middellijn leidde de 1-3 van Potetos 2 in, ze wisten wel raad met de kansen die wij hen boden. Zelf waren we nog niet messcherp voor hun goal, Jeroen schoot van afstand hard naast, en ook Kars loste een losse flodder. Zelf plukte ik ondertussen nog mooi de bal voor de voeten van een Groninger aanvaller weg. Uiteindelijk was het de sterk spelende Sjoerd die de marge terugbracht tot 2-3, na een klutsaanval was het Marco die vanaf de achterlijn naast de goal Sjoerd in kansrijke positie vond, opnieuw passeerde Sjoerd de goallie aan de overkant. Even later was het hectisch voor mijn goal en bracht ik in twee instanties redding, zelfs liggend wist ik een tegenstander van dichtbij nog het scoren te beletten. Verdedigers stonden ook paraat om op te treden daar waar nodig. Er restten nog ruim drie minuten voor de rust en in deze fase ging het even snel van onze kant. Na een korte corner van rechts vond Marco Jeroen die goed gepositioneerd stond in de cirkel, vallend schoot Jeroen de 3-3 binnen. 4-3 werd het toen Melvin Marco bereikte met een hakje, Marco scoorde beheerst. En voor rust werd het ook nog 5-3. De rollen waren nu opgedraaid, nu scoorde Melvin en was Marco de aangever. Toch nog met een voorsprong de rust in, daar zag het niet naar uit het grootste deel van de eerste helft.

Potetos 2 had zich nog niet neergelegd bij een definitieve nederlaag. Ook meteen na rust pakten ze het weer energiek aan en gaven ze ons weinig kans om aanvallend gevaar te stichten. Rick mistte in de beginfase nog een prima kans bij de tweede paal. Een aantal keren probeerde ik met verre uitworpen de verdediging wat te ontzien en aanvallend kansen te scheppen maar het was vooral onze tegenstander die kansen schiep in het begin van de tweede helft. Al vrij snel werd het 5-4 en via een paar ingrepen kon ik groter leed eerst nog voorkomen. Een bal hard tegen mijn hoofd deerde mij niet echt, elke bal die er niet ingaat maakt mij sterker. Een terugspeelbal op de keeper van Potetos 2 werd door scheidsrechter Huisjes niet opgemerkt, de scherpe rapporteur op de tribune ontging het echter niet. Nadat even later een bal via mijn lat terugkwam in het veld werd ik van dichtbij  gepasseerd en kwamen beide ploegen weer op gelijke hoogte, 5-5. Het leek ons door de vingers te glippen maar er waren nog ruim tien minuten te spelen. Eerst werd het nog 5-6. Ik had een flitsende redding op een hard schot in huis, maar had alleen de pech dat de rebound, die goed naar de zijkant ging, precies in de voeten viel van een tegenstander. Lang kon Potetos 2 niet genieten van de voorsprong want vanaf de aftrap werd het gelijk al 6-6, op aangeven van Marco was het opnieuw Sjoerd die scoorde en aantekende voor zijn derde doelpunt van de avond. Kars was ook dichtbij een doelpunt. Een vrije trap vanaf de cirkel schoot hij hard op de keeper en de bal verdween naast. Jan Johannes dacht ons naar de overwinning te schieten maar de keeper aan de overkant bleek een sta-in-de-weg, gelukkig was de rebound voor Melvin en het lukte hem wel om ons naar de 7-6 overwinning te schieten. Dat de keeper aan de overkant nog mee naar voren ging leverde niets op. Een poging van eigen helft ging maar net naast anders was onze overwinning nog iets ruimer uitgevallen. We mogen ons met ons allen gelukkig prijzen met zo’n team van verschillende talenten. Met elkaar vormen we een ploeg die lastig te kloppen is, en moeilijk af te stoppen is. We kunnen bijna allemaal een doelpunt maken en als keeper ben ik erg tevreden over de verdedigende capaciteiten van het overgrote deel van onze selectie. In bepaalde situaties nog iets meer de rust bewaren, en overzicht houden voor ploeggenoten die in betere positie staan kan ons nog wat verder brengen komend seizoen.

Na de wedstrijd wou Stef Verhagen nog even op de foto met ons, dit vonden wij wel prima. Bayern München-Liverpool was op tv maar helaas stonden Siemen en Tineke niet achter de bar deze avond. Een aantal selectieleden hadden blijkbaar een vooruitziende blik want Melvin, Jan Johannes en Marco vertrokken meteen na het douchen al. In de kantine was het om half elf al erg vroeg gebeurd, en gesnackt hebben we ook niet. Gelukkig kon ik Rick, Jeroen en Sjoerd nog overhalen om naar de kroeg te gaan anders waren we wel erg vroeg thuis geweest. In de Steeg was het nog goed toeven want het bier smaakte prima, en er was nog voetbal op tv. Zo was het uiteindelijk toch weer ruim na twaalven dat ik nog één keer gestrekt ging deze avond…